Onze reis naar Moldavië
Welkom! We proberen hier Elke dag een update plaatsen van onze reis.
Donderdag en vrijdag - laden voor Moldavië
In anderhalve dag tijd zijn er twee vrachtwagens geladen met aardappelen, conserven en andere hulpgoederen. Wat een enorme zegen!
D.V. maandag 23 februari hopen we te vertrekken richting Moldavië. We zullen proberen jullie onderweg op de hoogte te houden van ons dagelijkse wel en wee.
Met grote verwondering kijken we terug op de afgelopen periode. Er is zóveel gegeven. Goederen, financiële steun, goede adviezen en praktische hulp – het is hartverwarmend om te zien hoe velen betrokken zijn.
En opnieuw was het tijdens het laden droog weer in Brakel. Dat vinden we toch wel zeer opmerkelijk en iets om dankbaar voor te zijn.
Iedereen die heeft meegeholpen: heel hartelijk dank! 🙏
Reisupdate - Maandag 23 februari
Vertrek naar Moldavië – eerste reisdag
Vannacht, 23 februari om 00.08 uur, zijn we vertrokken richting Moldavië. Leo den Hertog, Jaap en Lia van der Spek zijn met goede moed en in afhankelijkheid van de Heere op weg gegaan.
Inmiddels zijn we aangekomen in Prestanov (Tsjechië) en zitten we aan onze rijtijd. Dat betekent: eerst rust nemen voordat we weer verder kunnen. Goed om na de eerste uren onderweg even stil te staan.
De foto die we delen is van gisteren. We ontdekten we dat er iemand wel erg nieuwsgierig is geweest naar de inhoud van de oplegger. In het zeil zit een snee van ongeveer 50 centimeter. Blijkbaar kon, wilde of durfde degene het niet te vragen…
Het is geen prettige ontdekking, maar we zijn dankbaar dat de schade verder beperkt is gebleven en dat we onze reis kunnen voortzetten.
Blijft u met ons meeleven en meebidden? 🙏
Reisupdate - Dinsdag 24 februari
Tweede reisdag – voorspoedig onderweg
Het gaat tot dusver voorspoedig. Dankbaar mogen we verder reizen.
De rondweg van Boedapest was geen fijne route. Veel wegversmallingen en wijzigingen in de rijbaan maken het rijden intensief. En bedenk daarbij dat deze rondweg zeker 50 kilometer lang is – wellicht nog meer. Dat vraagt concentratie en geduld.
Vanmorgen waren we om 06.15 uur in Gödöllő, een plaatsje in de buurt van Boedapest. En kijk toch eens wat een prachtig weer we hier hebben. Dat stemt dankbaar.
Gisteren in Prestanov verschenen er zelfs twee regenbogen aan de hemel. Een bijzonder gezicht. Voor ons een teken van Gods trouw 🙏
We reizen verder in afhankelijkheid en zijn dankbaar voor ieders meeleven en gebed.
Reisupdate - Woensdag 25 februari
Tot hier toe hebben we een voorspoedige reis gehad. We zijn dankbaar voor hoe alles tot nu toe verlopen is.
Op dit moment staan we in Roemenië. Het is nog ruim 300 kilometer tot de grens met Moldavië. Zodra de verplichte rusttijd erop zit, hopen we onze reis te vervolgen.
De route die voor ons ligt voert over de Karpaten – een prachtige, maar ook indrukwekkende weg door de bergen. We zien uit naar dit bijzondere deel van de reis.
We reizen verder in afhankelijkheid. Dank voor het meeleven en meebidden 🙏
Reisupdate - Donderdag 26 februari
Aankomst in Moldavië
We staan nu in Balti, op het douaneterrein. Gisteravond om 19.46 uur bereikten we de grens tussen Roemenië en Moldavië. Om 00.30 uur waren alle papieren aan Moldavische zijde in orde en konden we doorrijden naar Balti om hier verder in te klaren.
Boven de Karpaten hing een heel donkere lucht. Het begon pas te sneeuwen toen we er al overheen waren 🙏. Het was dichte, natte sneeuw, maar we hebben er tijdens het rijden gelukkig niet veel hinder van gehad.
Wat minder prettig was, is het soort asfalt in Roemenië. Het schitterde erg, wat vermoeiend is voor de ogen tijdens het rijden.
In Iași was het niet druk, wat een meevaller was. De vrachtwagenroute loopt namelijk dwars door de stad, dus dan is rustiger verkeer echt een voordeel.
We zijn dankbaar dat we veilig zijn aangekomen en vertrouwen erop dat ook het verdere verloop goed mag gaan. Dank voor het meeleven en meebidden. 🙏
Verder in Moldavië – aankomst in Grădinita
Om even voor 12.00 uur was het hele douanegebeuren achter de rug. Er hoefde niets opengemaakt of gewogen te worden. Alles verliep voorspoedig, en dat terwijl we toch een complexe lading bij ons hebben: aardappelen, conserven, schoolmeubilair, kleding en meer.
Inmiddels zijn we verder gereden richting Grădinita. Onderweg hebben we deze foto gemaakt. De weg was daar niet breed. We hebben de vrachtwagens zo ver mogelijk naar rechts stilgezet, zodat een tegenligger er nét langs kon.
Vanavond om 18.45 uur zijn we aangekomen in Grădinita. Het laatste stuk van de route was gravel. Door de regen was het nat en modderig geworden. Op een gegeven moment kwamen we de helling niet verder op. We hebben de vrachtwagen iets terug laten zakken en met een “aanloop” is het – gelukkig – toch gelukt 🙏
Vanmiddag mochten we ook nog iemand een klein zetje in de goede richting geven. Een tomaten- en paprikateler hier, Viorel, die in Nederland heeft gewerkt en nu in Moldavië vier tunnelkassen heeft gebouwd. Mooi om zo samen even op te trekken. De shirts waren natuurlijk een grapje… maar ze werden zeker gewaardeerd 😉
En als afsluiting van de dag was er zelfs een feestmaaltijd ter ere van mijn verjaardag. Dat maakte het helemaal bijzonder.
Dankbaar kijken we terug op weer een indrukwekkende dag. 🙏
Reisupdate - Vrijdag 27 februari
27 februari – een heel volle dag
Vandaag, 27 februari, hebben we een heel volle en intensieve dag gehad.
Vanmorgen is eerst de vrachtwagen van Leo voor meer dan de helft gelost hier in Grădinita. Veel goederen stonden op pallets, maar gelukkig kon hij bij een koelhuis voor het dok lossen. Daarna is hij doorgereden naar Step-Soci, waar de kerkelijke gemeente wordt ondersteund door de diaconale werkgroep uit Lunteren. We hebben dit transport kunnen combineren, wat heel mooi uitkwam.
Vervolgens ging de andere vrachtwagen voor het dok. De aardappelen en conserven mochten in het koelhuis worden opgeslagen. De overige spullen zijn met trekker en kar naar de gymzaal van de leegstaande school gebracht.
Daarna zijn we doorgereden naar het bejaardenhuis in Tănătari. Daar mochten we een aantal hoog/laagbedden afleveren. Dat ging niet vanzelf. We konden er met de vrachtwagen niet komen. Er werd een tractor met kar geregeld en op die manier is het toch gelukt om alles op de juiste plek te krijgen.
Na deze stop zijn we verder gereden naar Baimaclia. Bij een school hebben we daar meubels gelost. Een heel enthousiaste groep leerlingen kwam helpen — prachtig om te zien!
Na het lossen kregen we een lekker kopje koffie en thee. En wat ons nog nooit was overkomen: één van de leerlingen had als bedankje een gedicht geschreven, dat ze ook heeft voorgedragen. Dat maakte diepe indruk.
We kijken terug op een lange, maar gezegende dag. Dankbaar dat alles, ondanks de uitdagingen, toch steeds weer mocht lukken. 🙏
Reisupdate - Zaterdag 28 februari
Weekend in Step-Soci en een onverwachte wending
In Step-Soci is de vrachtwagen van Leo inmiddels gelost. Hij blijft daar het weekend. Maandag hopen we elkaar weer te ontmoeten om gezamenlijk de terugreis te aanvaarden.
Vanmorgen zijn we in Căușeni naar het politiebureau geweest om melding te maken van het feit dat Jaap zijn rijbewijs kwijt is geraakt. Dat is natuurlijk geen fijne ontdekking. Gelukkig zaten de kentekenbewijzen van de vrachtwagen niet in hetzelfde mapje — dat zou echt een ramp zijn geweest als die ook verloren waren gegaan.
De “wij” waarover we schrijven bestaat overigens niet alleen uit ons drieën. Daar hoort natuurlijk ook Romeo bij. Hij is een Moldaviër met een echte talenknobbel en spreekt onder andere Nederlands. Hij regelt voor ons de invoervergunningen en andere formaliteiten en is onze tolk — maar bovenal onze vriend.
Samen met Jaap een bordje eten delen is voor hem trouwens helemaal geen probleem 😉 Dat schept een band.
Ondanks de onverwachte situatie rondom het rijbewijs kijken we dankbaar terug op alles wat al mocht gebeuren. We vertrouwen erop dat ook dit weer goed opgelost mag worden. 🙏
Vanmorgen hebben we eerst nog matrassen, dozen met kleding en maar liefst vier ton aardappelen gelost. Daar was gisteren geen tijd meer voor. De wegen zijn hier niet al te best — al “denderen” ze wel flink als je eroverheen rijdt.
Vanmiddag zijn we opnieuw op bezoek geweest bij de man die eerder een kacheltje heeft ontvangen. Onvoorstelbaar om hem nu rechtop op zijn bed te zien zitten, lekker warm bij het kacheltje dat hem een vorige keer gegeven is. Hij oogt veel opgewekter. Inmiddels krijgt hij ook vijfmaal per week een warme maaltijd via het project tafeltje-dek-je.
Dat tafeltje-dek-je project is een prachtig initiatief dat de afgelopen maanden is opgestart. Zes mensen ontvangen nu vijf keer per week een warme maaltijd. Maar misschien nog wel belangrijker: vijf keer per week komt er iemand even langs. Aandacht en een praatje zijn minstens zo waardevol.
Gisteravond was ik zelfs even spookrijder. De rechterbaan bestond uit grind en modder, terwijl de linkerbaan nieuw asfalt was. Wisselen van rijbaan was door het hoogteverschil niet mogelijk. Dus ja… de tegenliggers moesten maar even zien waar ze bleven. Vanmorgen zagen we een kleine vrachtwagen die was weggezakt in de gravel. Dan besef je weer hoe kwetsbaar het hier kan zijn.
Vanmiddag bezochten we ook een man die in januari 2025 een kachel heeft gekregen. Eerst konden we de kachel niet vinden, maar het snoer verraadde de plek. De man had de kachel onder de deken aan gezet — een hoog rendement, zogezegd.
Daarnaast hebben we opnieuw honing ingekocht bij Arthur. Zijn dochtertje Andriana stond ons al op te wachten. Vader en moeder waren met honing en noten naar de markt, maar kwamen al snel terug. Later bleek dat mama Svetlana sociaal werkster is in het dorp. Ze had via Romeo gevraagd of hij aan Sergei, de burgemeester van Grădinita, wilde vragen of zij ook wat ondersteuning vanuit dit transport zou kunnen krijgen. Ze kent hem wel, maar is heel bescheiden.
Huisbezoeken zijn momenteel bijna niet te doen. De mensen die hulp nodig hebben, wonen vaak op plekken die met de auto niet bereikbaar zijn — alleen met tractor of te voet. Door de smeltende sneeuw is het één grote modderpoel. Toch hebben we een paar bezoeken kunnen afleggen.
Zoals bij deze mevrouw: een kachel om het lichaam warm te houden en een Bijbel om haar geest te verwarmen. Gezien haar reactie — de tranen kwamen in haar ogen — zal het beide zeker warmte geven.
Vanmiddag hadden we overleg op het gemeentehuis. We hopen een nieuwe vorm van hulpverlening op te starten. Geen vis, maar een hengel. Komende week hopen we daar meer over te kunnen delen.
We kijken terug op een intensieve, maar bijzondere dag. 🙏
Reisupdate - zondag 1 maart
Zondag – kerkdienst in Talmaza
Zondag zijn we naar de kerk geweest in Talmaza. De dienst duurde ongeveer drie uur. Daarna was er een pauze en nog een speciaal programma. In de pauze zijn wij vertrokken.
De GBS-boekjes zijn wel overhandigd, maar zullen de komende tijd worden uitgedeeld tijdens het kinderprogramma.
Jaap heeft, zoals gewoonlijk, ook nog enkele woorden mogen spreken.
Tijdens de dienst werd er veel gezongen, door verschillende groepjes uit de gemeente. Er was ook een jarige aanwezig. Deze werd naar voren gehaald en door de hele gemeente toegezongen. De voorganger zei daarbij dat de gemeente functioneert als één gezin — en dat was ook echt merkbaar.
We kijken dankbaar terug op deze bijzondere zondag. 🙏
Reisupdate - maandag 2 maart
Een geit voor drie gezinnen
Vandaag is een nieuw initiatief gestart: geen hengel, maar een geit. Voor drie gezinnen hebben we een echte melkgeit gekocht, die pas gelammerd heeft. Burgemeester Sergei heeft samen met ons bekeken wie de geit goed kan verzorgen en zal opvolgen of alles goed gaat. De prijs ligt rond de €150,00 euro dus voor een arm gezin niet te betalen.
Sergei is burgemeester van drie dorpjes: Grădinita, Leunta en Valea Verde. In Moldavië wordt een burgemeester gekozen voor vier jaar (soms drie jaar). Sergei is al een paar keer herkozen. Zijn vrouw Raia is verpleegkundige.
Tijdens ons verblijf hebben we vier avonden samen aan tafel gezeten, en over van alles en nog wat gesproken. Het was bijzonder om zo een persoonlijke band op te bouwen en tegelijkertijd de praktische ondersteuning van de gezinnen goed te organiseren.
Dankbaar zien we dat dit initiatief concreet verschil maakt voor de gezinnen. 🙏
begin van de terugreis
Maandag zijn we begonnen aan de terugreis.
Dat Jaap zijn rijbewijs kwijt was geraakt, bleek gelukkig geen probleem te zijn. De verklaring van de politie werkte goed en werd geaccepteerd.
Maar… ze weten altijd wel weer iets anders 😉
Deze keer moesten we met een lege vrachtwagen door de scanner 🤔
Het hoort er blijkbaar allemaal bij. We nemen het zoals het komt en zijn dankbaar dat we onze weg weer mochten vervolgen.
Reisupdate - woensdag 4 maart
Terugreis – van file naar file
Vandaag rijden we van file naar file. Vanmorgen zijn we al om 02.30 uur vertrokken om de drukte bij Boedapest voor te zijn. Tussen Boedapest en Tatabánya zijn er wegwerkzaamheden, wat het verkeer flink vertraagt. En daarnaast gebeuren er helaas ook ongelukken.
Toch hebben we Truck Stop D8 mogen bereiken — precies volgens planning. Daar zijn we dankbaar voor.
Onderweg raakten we Leo even uit het zicht. Eerst reed hij achter ons, later ineens voor ons. Hij navigeert met TomTom, wij zonder. Het zorgde voor wat verschil in route en timing. Uiteindelijk ging Leo 10 minuten over zijn rijtijd heen, en Jaap 2 minuten 🤷♀️🤔 Het blijft soms passen en meten.
Vandaag rijden we afwisselend in de zon en dan weer in de mist. Dat typeert eigenlijk de hele dag: steeds wisselende omstandigheden.
We vervolgen onze weg, stap voor stap richting huis. 🙏
Reisupdate - donderdag 5 maart
Weer terug in Nederland
We zijn weer veilig in Nederland aangekomen 🙏
Eerst maar naar een Truck Wash, want de vrachtwagen is verschrikkelijk vies geworden. Met zulke wegen is dat ook geen wonder. Op de zijkant zijn nog twee lichte vlakken te zien waar de stickers van het humanitair transport hebben gezeten 😧🤭
Toch willen we nog even een foto laten zien van “onze boefjes”. Wat waren ze blij met de mutsen en sjaals. Zulke momenten maken diepe indruk.
Er werd mij ooit eens gezegd dat Jaap vanuit zijn hart schrijft en dat ik notuleer. Maar hoe moet je eigenlijk omschrijven dat je hart pijn doet bij de ellende die je ziet? Sommige dingen laten zich moeilijk in woorden vangen.
En toch hebben we naast de nood en armoede ook veel warmte, dankbaarheid en verbondenheid mogen ervaren. Ontmoetingen met mensen, een helpende hand, een traan van ontroering — momenten die je niet snel vergeet.
We kijken daarom dankbaar terug op deze reis. Dankbaar voor de bescherming onderweg en dat we iets mochten betekenen.
Daarbij denken we aan de woorden uit de Bijbel:
“Laat ons niet moe worden goed te doen…
Laat ons dan, terwijl wij gelegenheid hebben, goed doen aan allen.”
-Galaten 6:9-10
De reis is ten einde, maar het werk en de nood gaan door. We blijven daarom dankbaar voor iedereen die meeleeft, meebidt en helpt.
🙏
Afsluitend bericht!
Goededag, nu een afsluitend bericht van mij (Jaap). Wij zien terug op een mooie maar ook zware reis, althans zo heb ik het ervaren, en ik ben blij dat Leo erbij was. Een man met ervaring, mensenkennis en geduld. We hebben veel in de nacht gereden. 2 vrachtwagens op zijn kant zien liggen, dan wordt je wel even stilgezet. Wij zijn niet beter, wij moeten ook bewaard worden. In Moldavië sneeuw langs de wegen, modder op de wegen, wat ook problemen gaf om op bepaalde plaatsen te komen en sommige plaatsen hebben we niet kunnen bereiken. Maar we hebben de goederen soms op een andere manier op de plaats van bestemming kunnen brengen. Wat ook zwaar is, als je in de stad loopt en je ziet de winkels met veel goederen en winkelende mensen. En als je 10 minuten later bij mensen (gezinnen) of eenzame ouderen of zieken mensen komt die niets hebben, en bijna of geen bezoek krijgen, en zo op hun einde wachten, mensen die soms jonger dan wij zijn, dan voelen we ons klein, maar ook machteloos. Maar we maken ook mooie zaken mee. Kinderen die ons herkennen en je vragend en blij aankijken. En als ze wat krijgen zeggen: vorige keer kregen we puzzels. Mooi. Ook als je ziet dat de kippen, die we vorig jaar gegeven hebben, nog steeds goed verzorgd worden en de gezinnen het daardoor beter hebben. Zieke mensen die er wat beter uitzien en meer verzorging krijgen. Zonder de Heere maar ook zonder onze achterban zou dit werk niet mogelijk zijn. Iedereen bedankt voor de bijdrage en steun die jullie ons geven.
