Inmiddels zijn we aangekomen bij Truck Park D1, een stukje voor Brno. We hebben vandaag een goede reis gehad en zijn inmiddels alweer een mooi eind op weg richting Moldavië.

Ook bij Praag liep het gelukkig goed door. Onderweg hebben we natuurlijk de nodige kilometers gemaakt en nu is het tijd om de vrachtwagen aan de kant te zetten en wat rust te nemen.

De planning is om vannacht om 01.30 uur weer verder te rijden. We hopen dan weer een flink stuk van de route af te kunnen leggen. Het blijft toch bijzonder om onderweg te zijn en steeds dichter bij Moldavië te komen.

We hebben hier inmiddels ons mobiele hotel ingericht en kunnen straks heerlijk gaan slapen. Ook aan het ontbijt is gedacht: we hebben zelfs ontbijtservice in ons mobiele hotel. De foto daarvan is overigens tijdens het rijden gemaakt, zodat jullie een klein kijkje krijgen in hoe het er onderweg aan toe gaat.

Tot zover dus een voorspoedige reis. We zijn dankbaar dat we vandaag zonder grote problemen hier zijn aangekomen. We mogen ervaren dat we ook onderweg steeds weer op Gods bescherming mogen vertrouwen. We bidden dat Hij ons ook tijdens het vervolg van de reis wil bewaren en ons veilig op onze bestemming wil brengen.

Nu eerst lekker slapen en morgen weer verder richting Moldavië.

We staan inmiddels aan de Roemeens-Moldavische grens. Er staat een behoorlijke rij vrachtwagens voor ons, dus we hebben eerst maar eens tijd voor koffie. We hebben hier zelfs een geïmproviseerde tafel gemaakt, dus ook aan de koffievoorziening wordt onderweg gedacht.

We hadden gisteren trouwens weer een mooi staaltje verkeerschaos. Wij moesten rechtsaf en precies op dat moment kwam er een vrachtwagen uit de andere richting. Achter ons stonden inmiddels de nodige auto's en achter de andere vrachtwagen stonden ook auto's. Het resultaat: alles stond geblokkeerd.

Gelukkig waren de automobilisten achter ons bereid om wat ruimte te maken, zodat wij een stukje achteruit konden rijden. Daardoor kreeg de andere vrachtwagen uiteindelijk de ruimte om de bocht te nemen en kon iedereen weer verder. Je komt onderweg echt van alles tegen!

Inmiddels zijn we de grens over en rijden we in Moldavië. Bij de douane wilde de dame graag de vrachtwagen open hebben. Dat was even spannend, want de achterste rij bestaat uit fruitplukkisten die allemaal vol zitten met goederen.

Haar gezicht op dat moment was misschien wel €100 waard. Jammer genoeg kun je zo'n moment niet op de foto zetten!

Gelukkig had Jaap tijdens het laden veel foto's gemaakt van hoe alles in de vrachtwagen was geladen. Die foto's werden geaccepteerd en daardoor hoefde de zijkant van de vrachtwagen gelukkig niet open. Dat scheelde weer een hoop werk en gedoe.

We zijn dankbaar dat we inmiddels veilig in Moldavië zijn aangekomen. Ook tijdens de grensovergang mochten we ervaren dat er steeds weer dingen op hun plek vallen. We vertrouwen erop dat God ons ook tijdens het verdere verloop van deze reis wil leiden en bewaren.

Vrijdag: een bijzondere dag in Transnistrië

Vrijdag hadden we een heel ander programma dan we normaal tijdens onze reizen hebben. In plaats van goederen lossen en allerlei praktische zaken regelen, werden we meegenomen om een aantal bijzondere en mooie plekken te bezoeken.

We zijn vandaag in Transnistrië geweest. De situatie is op dit moment rustig en daardoor konden we deze bijzondere streek bezoeken. We gingen onder andere naar Bender, waar we het indrukwekkende fort hebben bekeken. Daarna bezochten we een klooster.

Vervolgens werden we meegenomen naar een ander klooster, waar alleen mannen wonen. Het is een prachtig klooster en het was bijzonder om daar rond te lopen en iets te zien van het leven van de monniken.

Wat ons vooral raakte, was de manier waarop de monniken omgaan met mensen die weinig hebben. Arme mensen die bij het klooster aankloppen en om hulp vragen, worden niet zomaar weggestuurd. Er wordt daadwerkelijk naar hen omgekeken en geholpen waar dat mogelijk is.

En toen kwam er voor ons een heel bijzondere verbinding met onze eigen reis.

In februari hadden wij aardappelen meegenomen naar Moldavië. Een deel van die aardappelen is via deze monnik bij mensen terechtgekomen die ze hard nodig hadden. We kwamen nu op een plek waar een deel van de hulp die wij eerder hebben mogen brengen, uiteindelijk bij behoeftige mensen terecht is gekomen.

Dat maakt zo'n bezoek extra bijzonder. Je brengt goederen mee met het idee dat ze ergens in Moldavië goed terechtkomen, maar soms zie je pas maanden later waar ze uiteindelijk terecht zijn gekomen en voor wie ze van betekenis zijn geweest.

Het laat ons opnieuw zien dat hulp soms een veel langere weg aflegt dan je zelf kunt overzien.

We zijn dankbaar dat we dit vandaag mochten meemaken. Het is mooi om te zien dat wat wij ontvangen en mogen meenemen, op verschillende manieren zijn weg vindt naar mensen die het nodig hebben. We bidden dat God ons steeds opnieuw wil laten zien waar we kunnen helpen en dat Hij het werk en de mensen die we onderweg ontmoeten, wil zegenen.

Gisteren zijn we voor het eerst in Grădinița naar de kerk geweest. Toen we hier in februari waren, werd er volop gebouwd. We hadden toen eigenlijk geen idee wat er precies gebouwd werd. Inmiddels weten we het: het is een kerkgebouw van een pinkstergemeente.

We werden door pastor Petru hartelijk welkom geheten. Het was mooi om elkaar daar opnieuw te ontmoeten en samen met de gemeente de zondag te mogen vieren.

Er was deze zondag een gastspreker uit de gemeente in Chișinău. Het was bovendien Dankdag. De vruchten van het land werden door de mensen meegenomen en in de kerk gebracht. Een mooie gewoonte om samen stil te staan bij alles wat God geeft.

Ook waren er kinderen uit de buurgemeente Talmaza gekomen. Daardoor waren er behoorlijk wat mensen in de kerk en was het een drukke en levendige dienst. Vooral de kinderen deden heel actief mee. Het was mooi om te zien hoeveel enthousiasme er onder hen was.

Zoals inmiddels een beetje de gewoonte is geworden, heeft Jaap ook een korte toespraak gehouden. Het blijft bijzonder om, ondanks de taalbarrière, samen te komen rondom Gods Woord en elkaar te bemoedigen.

Na de dienst hebben we samen met pastor Petru nog een foto gemaakt. Daarna stond er voor iedereen een maaltijd klaar. Ook dat hoort bij het samen gemeente zijn: na de dienst samen aan tafel en tijd hebben voor ontmoeting.

Voor ons was het een bijzondere en dankbare zondag. In februari zagen we hier nog een gebouw in aanbouw, zonder precies te weten wat de bestemming zou worden. Nu mochten we er samen met de gemeente God danken voor de opbrengst van het land en samen Zijn Naam grootmaken.

We zijn dankbaar dat we hier niet alleen mogen komen om goederen te brengen en mensen praktisch te helpen, maar dat we ook mogen delen in het geloof en de verbondenheid met onze broeders en zusters hier. We bidden dat deze gemeente tot zegen mag zijn voor Grădinița en de omliggende dorpen en dat God het werk van pastor Petru en de gemeente wil zegenen.

De laatste avond onderweg

Inmiddels zijn we aangekomen bij Hannover. De reis is vandaag voorspoedig verlopen en we zijn weer een heel eind dichter bij huis gekomen.

Vanavond blijven we hier overnachten. Helaas kan er vanwege ziekte onder het personeel alleen eten worden afgehaald. Maar daar laten we ons natuurlijk niet door tegenhouden. We nemen het er deze laatste avond nog even van en maken er samen een gezellige avond van.

Na alle kilometers, het lossen, de ontmoetingen en alles wat we de afgelopen dagen hebben meegemaakt, is het ook wel fijn om even rustig bij te komen.

Morgen het laatste stuk naar huis. We zijn dankbaar voor een goede en voorspoedige terugreis tot nu toe en voor alles wat we tijdens deze reis mochten meemaken.

Nog één laatste nacht onderweg en dan hopen we morgen weer veilig thuis te komen. We vertrouwen erop dat God ons ook die laatste kilometers wil bewaren.